5 Eylül 2011 Pazartesi

Schrodinger'in Kedisi Kabus

22.03.2011 12:48

   `afazi`. bu kitabı özetle deseler sadece bunu söylerdim herhalde. kitabı okuduğumda derin bir kıskançlık hissettiydim. zira benim nice distopik hayalimi yazarak, onları benden çalmıştı alev alatlı. hiçbir zaman yazmayacağım bir hayal, anadolunun tam ortasındaki elektrik tesisisin şalterlerinin inmesi ile başlayan çöküşü ve kaosu anlatıyordu örneğin. evet daha akdağ ortalıkta yokken yakın bir gelecekte sigaranın tıpkı diğerleri gibi illegal narkotik mala dönüşeceğini düşünüyordum aynı onun gibi vesaire vesaire. kitap öyle kolay bir kitap değil. su gibi filan akmıyor. okuyanların bir kısmı öyle sansa da okuyanı aydınlatma, götünü tavana vurdurma gibi bir misyonu da beceremez.

   ama alatlı'nın anlattığı distopya, hani bir kısmı benim hayallerimden araklanan fırk fırk, o kadar gerçekçi ki el an dokunabileceğinizi hissediyorsunuz ona. doksanlarda bir ara insanlar o sarıkaya karikatüründeki gibi kökenlerine merak sardıydılar. ama sonra bu kitaptaki haritanın ortaya çıkacağını, türk diye bir şeyin kalmayacağını anlayınca korktular, bir anda sustular ve konuşanlara kızmaya başladılar.

   fikrimce alev alatlı'nın daha sonradan biraz tutuculaşması, aklı ile vardığı sonuçları görmezden gelmesi, bu kabusdan duyduğu ürkme ile alakalı.

Hiç yorum yok: